|
به یاد ساندویچ و دیگر هیچ...
|
||||
|
|
||||
من عشق را با همه ! عظمتش می خواهم !
عشق ِ شیرین ِ صورتی ! گرم ِ تابستان ، رنگارنگ ِ پائیزی ، در عمق ِ بهار !!! من عشق را می خواهم آنگونه که باید باشد و نه اینگونه ! نه اینگونه که هست ! نه گنگ ، نه فریاد ِ دلخراش ، نه ضجّه ، نه هیچ و هیچ و هیچ ، نه درد !!! نه ! درد ! من عشق را می خواهم آنگونه که باید باشد ! آن تماشایی آن شگرف ِ بی همتا مطلق ِ بی پایان ! و گر نیابمش آنگونه ! هرگز سخن از عشق نخواهم آورد . . . ! سپیده
نه غرق در اسارت ِ تن !
+
نوشته شده در پنجشنبه نوزدهم مهر 1386ساعت 23:46 توسط سپیده
|
