| تبليغات | X |
|
به یاد ساندویچ و دیگر هیچ...
|
||||
|
|
||||
روزها بی شتاب از پی ِ هم می دوند ... لحظه ها! آب ِ رفته به جوی می شوند ... و من ! و تو ! و حسرت ِ بی پایان . و زوال ِ همیشگی ِ آرزوهامان . سپیده
+
نوشته شده در دوشنبه بیستم فروردین 1386ساعت 1:7 توسط سپیده
|
سلام و صد سلام ! 
به شما همراهان ِ همیشگی ، دوستان ِ عزیز و رفیقان ِ شفیق !!! 
۱۳ روز گذشت . . . 
چه زود !
به سرعت ِ برق و باد
بازم مثل ِ همه ء سالهای دور و نزدیک ... کلّی فامیل ِ دور و نزدیک ! 
واسه یه چند روزی ، همه با هم بودیم!!!
البت ، امسال ، حال و احوال ِ مادر بزرگ جون ، رو به راه نبود 
... حتّی ، به بیمارستانم کشید ! 
به همین دلیل ، هفته ء اول ِ نوروز ، همه خونه نشین بودیم ...! 
این نیز بگذرد ...
بگذریم ! 
۱۳ روز گذشت ، از آغاز 
، از آغاز ِ لحظه هایی که کلّی برنامه واسشون داشتیم . چه اون برنامه هایی که انجامشون دادیم 
و چه اون هایی که . . . ! 
از چند روز دیگه هم ، دوباره درس 
و دانشگاه !
بازم مثل ِ همیشه ! شب بیداری تعطیل !!! گشت و گذار تعطیل !!! بازم من ومن و من ... 
دوستای ِ مهربونم ، امیدوارم سال ِ ۸۶ واستون پر از لحظه های ِ شیرین باشه و پر از خاطرات ِ ناب !
تا بعد
+
نوشته شده در سه شنبه چهاردهم فروردین 1386ساعت 3:43 توسط سپیده
|
تقدیم به پدر ِ مهربــــــــــــــــــــــــــــــون :
بهاری دیگر برای ِ تو باز هم تولد ـ لبخند ؛ در لحظه های ِ بهاری ِ شکوفه های ِ سُرخ ! در ضیافت ِ خاک ِ سبز ! در هوای ِ پاک ِ آبی رنگ ! باز هم ؛ جشن ِ تولّدی دیگر ... !" سپیده - پاورقی - واسه باباییم متاسفم! چون ۱۰ فروردین ۸۶ ، با باخت ِ پرسپولیس ما که می دونیم ، استقلال اوّل ِ اوّل ِ ، امّا بازم خدا ی مهربون، راضی هستیم به رضای ِ تو... ای خدای ِ خوب کمکمون کن ... "باز هم بهار آمد ؛
شور ِ نگاه ِ تو در برابر ِ استقلال 
، کلّی دلش می شکنه...! تولدش گریونی می شه ==> <== 
آمین ...
+
نوشته شده در جمعه دهم فروردین 1386ساعت 6:31 توسط سپیده
|
دل تنگم برای ِ کودکی
و نوجوانی حتّی دل تنگم برای ِ خنده های ِ شادْمانه ء کودکی پیراهن ِ سرخ ، توپ ِ سفید و کوچه ء خاکی ! بازی های ِ صادقانه ، لحظه هایی ناب رفتند بی امان در چشم برهم زدنی ! نوجوانی رسید و شتابش را حس نکردم ! گویی زمان در چشم ِ حقیر ِ من ، خُرد می نمود ... لیکن حقیقت چیز ِ دیگری ست سالها ، ثانیه ای بودند، که قرن ها ! می پنداشتم ...! روزها گذشتند ، من ، همچنان سرشار از آرزو ! رویا هایی ژرف آرزوی ِ بزرگ شدن آرزوی ِ جوانی میان ِ آن همه آرزو آن همه خرد و کلان یکی بر آورده شد ! یکی ! فقط یکی ! بزرگ شدن ! جوانی ! سر آغاز ِ تلاش و سر انجام ِ فراغ جوانی رسید ، امروز امّا ، آرزوی ِ میانسالی نمی کنم آرزوی ِ کهنسالی می دانم نیک می دانم که بی آرزو حتّی ! به این دو می رسم مگر ، که ، مرگ... مرا باز دارد. می دانم . اگر باشم ، اگر بمانم باقی ! خواهم رسید به میانسالی! وز پی اش کهن سالی...! سپیده
+
نوشته شده در چهارشنبه هشتم فروردین 1386ساعت 3:13 توسط سپیده
|
آخه مگه چی کار کرده؟!! چرا ....؟!!! دوستان ِ شفیق و یاورانِ همیشگی -تا بعد- - پاورقی- *سال ِ نو مبارک*سلام و هزار سلام! با دلی مالامال از اندوه ِ فراق!!!
دلم واسه ساندویچم می سوزه
... تا اطلاع ِ ثانوی ، تو این وبلاگ UP می شم!!! تا ببینم،چه وقت،نظر ِ لطف ِ صاحب منصبان! شامل ِ حال ِ ساندویچ ِ من می شه ...
+
نوشته شده در دوشنبه ششم فروردین 1386ساعت 6:15 توسط سپیده
|
سلام بچه ها!!! سپیده هستم.sand3vich. متولد هفتمین روز از هفتمین ماه سال 1365
به گذشته های دور می اندیشم! من و ساندویچی برای تمام فصول
دنیایی مجازی!اما رفیقی خوب... که با بی مهری رهایش کردم.
گذشت و گذشت و گذشت... یک بار دیگر ، من!!! در مکانی دیگر!!!بازهم ساندویچ.
من و ساندویچ و دیگر هیچ... اینک اما قصور از من نبود.زمانه با ما یار نبود...!!!F!!i!!L!!T!!e!!R!!!
صبر پیشه کردم،شاید که نجات یابد از این گرداب مخوف،اما...
اینچنین شد که بازهم ،دوستی جدید پدید آمد... این بار :
من و ساندویچ سرد...!
باشد که باشد تا ...
نوشته های پیشین
تیر 1387
اولین اشک(بهترین خواهر دنیا)
ساندویچ و دیگر هیچ ( بر باد رفته...! )
دست نوشته های یک دخمل فهیم ... (الی غوغا3)
صدای بی صدا(آقا سجاد)
کلبه ای آبی (شادی جونیم _دختر خالهء یکی یدونه)
*آرام جان*(زهره جون گلم)
یادداشت های یک دختر معمولی(ساجده جون)
امواج ساحل(لاله جون)
شکلات تلخ(ستاره جون)
وب نوشته های یک پسر . . . ( مهدی خان )
خاطره- عکس- سرگرمی( احسان خان )
خاطرات من (علی خان_خاطرات نانوشته )
ساندويچي براي تمام فصول(خود ٍفراموش شده ام!)
سخن عشق ( علی خان )
بهار عشق(کبوتر بی آشیان)
گل یخ ( لیدا جون )
